Κείμενα με θέμα: ΠΑΙΔΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
Τους κόστισε πολλούς fans η κυκλοφορία αυτή τότε, η ψηφοφορία μας όμως επιβεβαίωσε ότι καλώς πορεύτηκαν 10 Νίκος Κυπουργός Τα Μυστικά Του Κήπου (Σείριος, 2001) Παιδικά τραγούδια, φαινομενικά,
σε χατζιδακικές πορείες και με έντονη την ανάμνηση της Λιλιπούπολης. Φαινομενικά όμως: γιατί εδώ είχαμε βραδυφλεγείς βόμβες τόσο για παιδιά όσο και για ενήλικες με προσωπική ταυτότητα, που ξεπέρασαν κατά πολύ το όριο της ταμπέλας «παιδικό τραγούδι». Top-50 2000-2009, θέσεις 11-20 11 Socos & The Live Project Band Kafka ( Puzzlemusic, 2007 ) Για λίγους ψήφους μόνο έχασε τη δεκάδα μία από τις πιο φιλόδοξες, Το Mazoo and the Zoo είναι δέκα παιδικά τραγούδια που έχουν να κάνουν με την Αρκούδα, την Καμήλα, τον Σκύλο τον Πλάτωνα, το Καναρίνι τον Σοφοκλή, τον Παπαγάλο, την Ψιψίνα, την Πάπια, τον Σκαντζόχοιρο, την Κότα την Βαρβάρα, και την Πεταλουδίτσα Τραγούδι: Αρτεμις Κοκκιναρά, Τερέζα Σάσσου, Ευθύμης Κοκκιναράς, Μάγδα Γιαννίκου, Σταύρος Γούτος, Εφη Ντίκεν και Μάνος Βαφειάδης. Μουσική - Στίχοι:Μάνος Βαφειάδης. Σκίτσα: Σωτήρης Αρνής, Επιμέλεια εικαστικού: Αλέκος Κουτσούκος. Το album συνοδεύεται από ένθετο βιβλιαράκι με τους στίχους των τραγουδιών, τους συντελεστές και άλλες πληροφορίες. Θα ήταν ωραίο να πιστεύαμε πως οι τέσσερις παίκτες της Άρσεναλ, κάθε Κυριακή, μαζεύονται, φορούν τα χαρούμενα κουστούμια τους, τρώνε κέικ της μαμάς, λένε τα αγαπημένα τους παιδικά τραγούδια και παίζουν μαξιλαροπόλεμο.... Η αλήθεια όμως είναι, πως οι «κανονιέρηδες» μεταμφιέστηκαν για έναν πολύ καλό σκοπό. Για να ετοιμάσουν ένα βίντεο, για ορφανοτροφείο, το οποίο θα προβληθεί στο τέλος του μήνα, πριν τον αγώνα της Άρσεναλ με την Τσέλσι. Ο λόγος που το κάνουν αυτό τα παιδιά είναι συγκινητικός, αν και η πρώτη εκδοχή θα ήταν πιο ενδιαφέρουσα! Ο Σέσκ Φάμπρεγκας έχει Ας
πούμε, μουσικά βασανιστήρια κατά τα οποία τα θύματα βασανίζονταν ακούγοντας παιδικά τραγούδια- γεγονός, όπως βεβαιώνει ο συγγραφέας, συνέβαινε στο Γκουαντάναμο, τη Συρία και το Ιράκ. Και ακόμα να προκαλείς τρέλα στον βασανιζόμενο με τη ρίψη μιας παράξενης σταγόνας πλαστικού. Και άλλα τέτοια! Ένα το βασικό πρόβλημα που εμποδίζει την ολοκληρωμένη πραγμάτωση αυτής της ιστορίας. Το γεγονός ότι όλα αυτά τα επεισόδια καταβρόχθισαν τον ιστό της μυθοπλασίας. Το πρόγραμμα του είναι βασισμένο σε παιδικά τραγούδια νανουρίσματα, παραμυθάκια , παιδικό δελτίο ειδήσεων και παιδικών εκπομπών. Τα πλούσια μουσικά ακούσματα θα σας κρατούν συντροφιά καθημερινά και με τις δικές σας προτάσεις, θα συμβάλλεται σε ένα έργο αφιερωμένο αποκλειστικά στο παιδί που μόλις έχει ξεκινήσει. Καλή διασκέδαση σε εσάς και τους μικρούς μας φίλους .... Ήταν όλος αυτός ο κόσμος που γλέντησε, που παντρεύτηκε, που χόρεψε με το κλαρίνο του, αλλά και με τα μερακλίδικα τραγούδια του.Και η φήμη του βέβαια εξαπλώθηκε σε όλο τον Ασπροπόταμο, σε όλο το νομό Τρικάλων και τη Θεσσαλία, αλλά και ως την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, όπου έπαιξε σε πολλά γλέντια και εκδηλώσεις, αλλά και σε πολιτιστικές εκπομπές της κρατικής τηλεόρασης.Ειδικά στη συνεργασία του με την Αδελφότητα Γαρδικιωτών της Αθήνας, ο Σωτήρης άφησε εποχή, γι` αυτό και οι Γαρδικιώτες της Αθήνας, και ειδικά οι νέοι, τον λάτρεψαν.Με το όνομα αυτού του ανθρώπου συνδέσαμε από τα παιδικά μας χρόνια οι περισσότεροι την Γαρδικιώτικη παράδοση, και το λιγότερο από την πλευρά μας ήταν η βράβευσή του για την προσφορά του στον πολιτισμό στις 17 Φλεβάρη του 2008.Στην Αδελφότητα μας πενθούμε σήμερα και σύσσωμο το Διοικητικό Συμβούλιό υποβάλει τα πιο θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του, αλλά και σε όλους τους Γαρδικιώτες.Ταυτόχρονα, υπήρξε ένας μεγάλος δάσκαλος τόσο στη μουσική όσο και στη ζωή για όλους εμάς τους νεότερους μουσικούς, άλλωστε ήταν πάντα δίπλα στους νέους. Θα έχουμε για πάντα σαν φυλαχτό τα λόγια και τις συμβουλές του, θα τον έχουμε για πάντα στην καρδιά μας.Μέσα από την παρακαταθήκη που μας αφήνει, θα είναι για πάντα ζωντανός, αθάνατος...Το τελευταίο αντίο στο μεγάλο αυτό Γαρδικιώτη, θα πούμε αύριο Τετάρτη 4 Νοεμβρίου, στις 2:00μμ, στα Σαράγια, στα Τρίκαλα.Γρηγόρης ΧατζηλυμπέρηςΓραμματέας ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΟΥ ΜΑΛΕΡ Έχει πένθος η ψυχή καθώς ακούει τους αυλούς μελανοστάλακτους ώρες με λυπηρά δευτερόλεπτα λένε τη βροχή στα ζούδια και στην ουράνια κλεισμένη θύρα σάλπιγγες του κλαυθμού σάλπιγγες δίχως άστρα τυφλά πουλιά και πάνε στην αθώωση ο ύπνος του δράκου π’ αφήνει στα παιδιά την ανάσα και θυμούνται ήσυχα πως ο τρόμος απλώνει το νυχτερινό δίχτυ στο δάσος όταν οι φαιόχροες άνεμοι πνέουν αργά την αχώριστη τύχη κινώντας απάνω στα δέντρα φύλλα τραγούδια κι αμίλητοι χυμοί που γεννούν ένα υγρό θαύμα στην πέτρα των ήχων ένα φεγγάρι πληγωμένο στα μάτια και χύνεται ώς τη χαραυγή σ’ όλο το δάσος αίμα σκοτεινό βασίλειο της πρωίας οι γυναίκες είν’ ακόμη μεθυσμένες από βόρεια παραμύθια οι γυναίκες είναι σα μαινάδες σκοτωμένες κάτω από μεγάλα δέντρα μαζί με σαύρες οπού ξεκουράζονται στις αστραπές και λάμπουν όλα για λίγο. Πάλι να γίνουμε φίλοι, λέει ο θεός, για να χαρίσουμε την αύρα στα στήθη όπως ο θρήνος βγαίνει απ’ το χρόνο σε μια συννεφένια γαλήνη πάει στους ακέραιους νεκρούς εδώ που η νύχτα λιώνει τόσα όνειρα στενάζοντας και δίνει όλη την αγάπη στο νερό με θανάτους κι αθόρυβα τύμπανα μακριά πολύ μακριά και μακρύτερα δόντια θηρίων που βλέπει συχνά στο Δεν ξέρω αν, εκείνη την ύστατη ώρα, όταν ό,τι πίστεψε κι ό,τι υπερασπίστηκε γκρεμίζονταν, αν λέω, εξακολουθούσε να μένει πιστός στην ουτοπία, όπως τόσα άλλα ονειροπόλα παιδιά, που έβαζαν πρόθυμα τα νιάτα τους προσάναμμα στη φωτιά της αγάπης για τον συνάνθρωπο και τα δικαιώματά του και στέκονταν μπροστά στα αποσπάσματα τραγουδώντας, δίνοντας την ευκαιρία σ' άλλους, ν' αρπάξουν τα εύσημα, να διεκδικήσουν ― χωρίς ντροπή για τον σφετερισμό του αίματος των άμωμων ― υπουργικούς θώκους και κυριαρχικά δικαιώματα και να οικειοποιηθούνε τα συνθήματα των τοίχων -αυτά που ήρωες ιδεαλιστές έγραψαν με το αίμα τους- για να τα ξεπουλήσουν αργότερα- οι καιροσκόποι- σαν τραγούδια, διαφημίσεις και μπροσούρες στα τουριστικά αξιοθέατα. Ο δεύτερος αξεπέραστος καημός τους, ο πιο σκληρός και πιο βασανιστικός, ήταν εκείνος ο ανυπόφορος καημός του ζωντανού του χωρισμού και της ξενιτιάς. Της ξενιτιάς της αχόρταγης που, μετά την οικονομική καταστροφή της Ελλάδας, μάζευε φάλαγγες τους απελπισμένους άντρες- όσους μπορούσαν να γκρεμίσουν βουνά μα, ευκαιρία δεν είχαν να βγάλουν ένα Να τα κάνει μπάνιο, να τα ταΐσει, να τα κοιμίσει (να έχουν αντοχές το βράδυ, μέρα που είναι σήμερα!)Έβαλε το ραδιόφωνο στο Δεύτερο, γέμισε ένα ποτήρι κρασί και ξεκίνησε τη διαδικασία μαγειρέματος, κάνοντας ταυτόχρονα σχέδια για το πώς θα δημιουργήσει κλίμα ευχάριστο για όλους .Επικαλέστηκε τις μνήμες που είχε από τα δικά της παιδικά χρόνια και πόσο όμορφα περνούσε με τους γονείς και τα αδέλφια της….τι έκανε η μητέρα ….τι έκανε ο πατέρας…φαγητό, γέλια, τραγούδια Χριστουγεννιάτικα, άνοιγμα των δώρων , εξερεύνηση του καινούργιου επιτραπέζιου που έφερε ο πατέρας, και φυσικά την καθιερωμένη"21" που έπαιζαν με …..φασόλια γίγαντες αντί χρημάτων. Όμορφες μέρες…όμορφες νύχτες! Το φαγητό (παστίτσιο) και το γλυκό(καρυδόπιτα) συν σαλάτες και λοιπά εδέσματα όλα έτοιμα!Τα παιδιά ξύπνησαν.Να τους βάλει τα καινούργια τους ρούχα και να ετοιμαστεί και αυτή γιατί σε λίγο θα γυρνούσε και ο σύζυγος από τη δουλειά φέρνοντας μαζί και τη μητέρα του.Φόρεσε μια μαύρη ελαστική βελουτέ κοντή φούστα, με Επτά γνωστά παιδικά παραμύθια ντύνονται μουσικά από τον Σταμάτη Κραουνάκη και τη Λίνα Νικολακοπούλου και παρουσιάζονται στο παιδικό κοινό σε μορφή τραγουδιού – παιγνιδιού, από τέσσερεις νέους ηθοποιούς – τραγουδιστές της ομάδας Σπείρα Σπείρα! Επτά από τα σαράνταεπτά τραγουδιστά παραμύθια που είχαν φτιάξει μαζί για μία μικρή ορχήστρα, έναν αφηγητή και τους ήρωες να τα λένε τραγουδιστά, έρχονται στο φως ξανά και στη διάθεση όλων των παιδιών και παρουσιάζονται από τις 15 Νοεμβρίου στην Αθηναίδα. Η συναυλία των ζώων των αδερφών Γκριμμ, Η πεντάμορφη και το τέρας τ ης Gabrielle Suzanne Barbot de Villeneuve, Ο Τζακ κι η Φασολιά του Joseph Jacobs, Τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα του Hans Christian Andersen, Η έξυπνη Γκρέτα των αδερφών Γκριμμ, Το πετροκάραβο και Ένα σπίτι παραμύθια της Λίνας Νικολακοπούλου, αποτελούν τον πρώτο κύκλο των Τραγούδια αγαπημένα με σταμάτησαν κάπου στο πουθενά, δεν έβλεπα, τα μάτια παραμόρφωναν, τεθλασμένα περιγράμματα, φωτεινές πνοές, εικόνες σχισμένες, στην οθόνη στο βάθος της σκοτεινής προοπτικής, σταγόνες καρδιάς, όλα, το τώρα έδιωχναν, περιστρεφόμουν και τα χέρια άπλωνα το παρελθόν να ακουμπήσω, με δάκρυα διαμαντένια το χρόνο πλήρωσα, πέτρινες πύλες άνοιξα για να την συναντήσω. Μα το διάβολο, τα δάκρυα συνέχιζαν, όμως τ’ αγγίσματα, ανατριχίλες μέσα κι έξω, χάδια ερωτικά τα ένοιωθα, σε κόσμο άσωμο κατρακύλησα, τη καρδιά της ψυχής μου έκαψα και στην δάκρινη λίμνη την έσωσα. Στην ακτή με τους κόκκους του πόνου βαριαναστέναξα, τη σκεπτόμουν, η πνοή της κύματα λυτρωτικά το σώμα μου σαγήνευαν, το κορμί της, επαφή Στην εξαιρετικά αισθαντική ποίηση της Μυρτιώτισσας θα είναι αφιερωμένη η εκπομπή «Ποιητική Αδεία» που επιμελείται και παρουσιάζει ο Γιώργος Μηλιώνης, την Κυριακή 18-10-2009 από 11-1 στον 902 ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΑ FM Η Μυρτιώτισσα (Θεώνη Δρακοπούλου) γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1885 και πέρασε τα πρώτα της παιδικά χρόνια εκεί. Ο πατέρας της υπηρετούσε εκεί ως πρώτος διερμηνέας της Ελληνικής Πρεσβείας. Η Θεώνη ανατράφηκε σε καλλιεργημένο περιβάλλον, όμως από τα παιδικά της χρόνια δεν είχε καλές αναμνήσεις και οι ανησυχίες της την έκαναν να στραφεί στην ποίηση και το θέατρο. Τελειώνοντας τις εγκύκλιες σπουδές κατέβηκε στην Αθήνα και παρακολούθησε μαθήματα στη Δραματική Τα παιδικά μου χρόνια κύλησαν πολύ ευτυχισμένα και τα θυμάμαι με αγάπη: Τα ζεστά απογεύματα στην Αλεξάνδρεια, τις βόλτες με τον παππού μου, τη μυρωδιά της θάλασσας, τα ηλιοβασιλέματα, το θρόισμα από τους φοίνικες που στόλιζαν την παραλία, τους ψαράδες με τα καλάμια τους, το τραμ, τις καραμέλες αργισούς, τις βόλτες με το αυτοκίνητο στη Σαχάρα... Tο μαγαζάκι με τα χρωματιστά τζάμια που έφτιαχνε φαλάφελ και πίτες ζεστές απέναντι από το σπίτι μας ήταν αυτό που πρόσφατα ξύπνησε τις παιδικές μου μνήμες και θυμήθηκα την γειτονιά των πρώτων χρόνων της ζωής μου. Το σπίτι μας σήμερα δεν υπάρχει πια. Έχει αντικατασταθεί από ένα πολυώροφο κτίριο, το Δικαστικό Μέγαρο Αλεξάνδρειας. Μας μίλησε για τα παιδικά του χρόνια,τη μετακίνηση με τα πόδια στις Σέρρες αλλά και στη Θεσσαλονίκη, για τους φίλους του, τους συνομιλήκους του, τα έθιμα του γάμου, το πανηγύρι, το παλιό σχολειό , τα τραγούδια και τους χορούς του τόπου μας, τη μάχη στα Πλατανούδια , το αλβανικό έπος και τις κακουχίες, τον πόλεμο του 40 και...... Δεν χορταίναμε να τον ακούμε για 2 ώρες και φύγαμε όχι γιατί τέλειωσαν οι ερωτήσεις μας, αλλά γιατί δε θέλαμε να τον κουράσουμε άλλο. Μας ξεπροβόδισε μέχρι την εξώπορτα, αφού πρώτα μας ξενάγησε στους χώρους του σπιτιού του,που τους φωτογραφίσαμε. Να 'ναι καλά αυτός ο υπέροχος παππούς με τις ευχές μας να ζήσει ακόμη πολλά χρόνια. Απ'ο,τι φάινεται έμεινες στα τραγούδια του Ασίμου και την ιδεολογία με παρωπίδες χωρίς να κοιτάς τι θα μπορούσες να κερδίσεις από το εκπαιδευτικό σύστημα! Ποιος είναι ακριβώς το thought control που σου κάνει το εκπαιδευτικό μας σύστημα; με αυτά που λες εσύ καταλαβαίνω ότι θες μόνο δικαιώματα και όχι υποχρεώσεις,φύσει αδύνατο! Μιας και παίζουμε με στίχους... http://www.geocities.com/mariakou1/K3.htm dimitris08 είπε... η αναρχια ειναι ενα συγκεκριμενο κοινωνικοπολιτικο συστημα οχι το χαος που ισως νομιζει το μπερδεμενο μυαλο σ(ου).. Θα μπορούσα να γράψω για κάθε πρότασή σου 2:57, καθώς διαφωνώ με όλα, αλλά θα σταθώ μόνο στο παραπάνω. Τα τραγούδια του, σφραγισμένα από την ίδια μαυροκόκκινη σφραγίδα του πεσσιμισμού…» Διαφωνούσε ο Παλαμάς με τον Εμμανουήλ Ροίδη, ο οποίος σε άρθρο του με τίτλο «Αιτναίαι αναμνήσεις» (στο περιοδικό «Παρθενών») συγκρίνει τον Παπαρρηγόπουλο με τον Μπωντλαίρ. Ο Παλαμάς γράφει ότι δεν βλέπει τίποτε που να δικαιολογεί μια τέτοια σύγκριση. Είναι γνωστό ότι οι ρομαντικές υπερβολές της νεοελληνικής λογοτεχνίας του 19ου αιώνα προκάλεσαν πολύ γρήγορα αντιδράσεις, που διογκώθηκαν έντονα από τις αρχές της δεκαετίας του 1860 και εκφράστηκαν κυρίως στις εισηγητικές εκθέσεις των πανεπιστημιακών ποιητικών
Αυτόματη Δημιουργία 10/12/2009
Ενότητα: Αγορές 6
Πηγή: Συλλογή από web spider
|
|